woensdag 19 augustus 2015

Een dag in het leven van een kampeerder

Kamperen

Ik hoorde de buurman zijn spanriemen aanspannen en nog wat klemmen dieper de grond in slaan.

Spontaan liet hij weten dat er storm aangekondigd was. Een blik op de buienradar liet ons weten dat die storm voor het binnenland was en dat wij in de ochtend wat regenbuien mochten verwachten.

De dag begon inderdaad met een verfrissende regenbui. Samen met mijn dochter kroop ik na het ontbijt opnieuw onder mijn donsdeken en luidkeels zongen we mee met de liedjes op onze iPad. Ik moest denken aan buurvrouw. Gisteren nog liet ze ons weten dat ze tijdens de kampeerweek er principieel voor koos geen tv mee te nemen. Wat was ik blij dat ik een vijftigtal clipjes op de iPad heb.

Rond elf uur was de regenbui voorbij en dochterlief ging haar vriendinnetjes halen. Op het ogenblik dat de zon haar best deed om doorheen de wolken te breken zaten de meisjes gezellig te zingen in hun speeltent. Niks zo aangenaam als kindjes horen zingen en lachen.

Volgens de radio zal de tendens van natte ochtenden zich nog een aantal dagen verder zetten, volgens buienradar krijgen we de volgende bui pas tegen dinsdag. Afwachten, de natuur kon die paar liters water wel gebruiken. Een kwartier na de regenbui was de grond al zo goed als opgedroogd.

Toen het begon op te warmen besloten de meisjes naar de waterspeeltuin te gaan. Kleertjes werden op de tafel gegooid en de bikini werd aangetrokken. Vijf minuutjes later hoorde ik mijn dochter roepen: “Mama, ik ben gevallen!”. Een dame liep naast haar met de fiets bij de hand. De belangrijkste wonde bleek aan de knie te zijn, haar ganse scheenbeen zat onder het bloed. Toen de vrouw weg was brak de spanning open en vloeiden de traantjes.

Vijf minuutjes later mocht ik eindelijk de wonden verzorgen. Eerst met wat water en tien minuutjes later met wat ontsmetting, alles behalve de wonde aan haar knie. “Niemand komt aan mijn knie!”, riep ze van angst. Toen ik de grootte van mijn pleisters vergeleek met de wonde wist ik dat ik hulp moest roepen. Mijn pleisters waren niet groot genoeg. Ik belde mijn ouders op met de vraag of ze de apotheker van wacht konden zoeken.

Twintig minuten later stonden ze aan de caravan met een verbandkist. De apotheker hadden ze niet gevonden en de infirmerie van de camping was gesloten. Gelukkig hadden ze in de cafetaria een verzorgingskist. Een paar minuten later riep mijn dochter de camping bij elkaar. De ontsmetting prikte natuurlijk. Een half uurtje later was ze opnieuw op pad.

Het waterspeelpark zal ze vandaag jammer genoeg even moeten laten voor wat het is. Ik vermoed dat de wonde morgen opnieuw tegen water en zand zal kunnen. Ik hoop het alvast voor haar. Morgen zijn de apothekers weer openen dan kan ik verband zoeken dat waterbestendig is.

Boek

Als vakantieliteratuur heb ik het boek “Wat zou Socrates zeggen” meegenomen. In het eerste hoofdstuk blijf ik mijmeren op de vraag of alles een tegenstelling heeft. Dualiteit, het is een veel besproken onderwerpen binnen religies. De opdeling van alles tussen goed en slecht, nacht en dag heeft onze waarden enorm beïnvloed. Het boek stelt dat een tegenstelling ontstaat omdat wij als mensen vertrekken vanuit een vergelijking. Iets wordt lelijk omdat we iets mooier hebben gezien, iets wordt dik omdat we iets dunner hebben gezien.

Wanneer de mogelijkheid tot vergelijken verdwijnt, verdwijnt de tegenstelling of de dualiteit. “Wat is het tegengestelde van een banaan?”, vraagt de dochter van Jyl Gentzler. Met deze vraag maakt ze duidelijk dat niet alles een tegenstelling heeft. Belangrijker nog, er bestaan zaken waarbij we niet de behoefte voelen om te vergelijken. Enkel dan zijn we zonder oordeel.

In de namiddag deed ik de afwas en een handwasje. Gisteren was ik met mijn broek tegen de trekhaak gekomen. Die bleek roest te zijn en dus had ik een grote oranje vlek op mijn witte broek. Na wat wrijven gleed het roest het water in. Ik dacht na over de tijd voor we een wasmachine hadden. De handeling van kledij te wassen is op zich best een ontspannende handeling, maar de houding die ik moest aannemen om aan de wasbak te staan was minder. Zonder wasmachine is het echt wel belangrijk regelmatig de handwas te doen. De hoeveelheid zou het transformeren tot een vermoeiende karwij.

triker

Op de vooravond reden we even naar Westende. Op het begin van de dijk ruilde dochterlief haar fiets voor een go-cart. Ze zijn populair tegenwoordig, trikers, een combinatie van een ligfiets en go-cart. Liggend racen doorheen het publiek en vooral het slalommen vinden de kinderen super leuk. Na een half uurtje zat de pret er op en begonnen we aan onze terugtocht. Onderweg kwamen we de fanfare tegen en genoten we nog even van de klanken die de muzikanten van Bavikhove uit hun instrumenten wisten te halen.

'S Avonds koelde het flink af maar dat belette ons niet om samen met de buren nog van een glaasje te genieten. Met wat mensen van Nederland erbij werd er gezellig gepraat over Friesland, Gent en heel wat reisverhalen kwamen aan bod. Tegen elf uur hield ik het voor bekeken en besloot ik naar bed te gaan.

7 opmerkingen:

  1. Daar is die camionette :-)
    Heel herkenbaar. Het simpele, relaxe leven van een kampeerder ;-)

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Inderdaad, niet de charme van een volkswagen, maar toch een grote aanwinst voor me. Ze had alleen wat hoger mogen zijn. Af en toe wat last van mijn nek wanneer ik recht sta.

      Verwijderen
  2. Socrates ? Lijkt mij geen vakantielectuur ! Geef mij dan maar een bloedstollende thriller of een spannende detective, je weet wel, weg van het zelf denken, je laten drijven op het denkwerk van de schrijver !

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Daarin zijn we dus duidelijk tegenpolen. Vakantie dat is voor mij de tijd hebben om eens lekker lang na te denken. Ik geloof dat ik dit boek al voor het derde jaar op een rij mee heb. Filosofische vragen brengen mij tot rust, vooral omdat je weet dat er geen absoluut antwoord is. Het zijn denkwijzes die groeien en waarvan je weet dat je ooit misschien helemaal anders denkt. Zalig vind ik dat.

      Verwijderen
  3. Dat boek "Wat zou Socrates" zeggen, spreekt mij heel erg aan. Ik ga eens kijken of ik het hier in de bieb kan vinden (de kans is groot). Enerzijds trekt de titel mijn aandacht omdat ik een grote Socrates-fan ben! Maar anderzijds wil ik het ook heel graag lezen vanwege de veronderstellingen over het relatieve van alles (het vergelijken) wat aan de basis zou liggen van onze neiging tot oordelen. Op wat ik zo op het eerste gezicht begrijp van die redeneringen, heb ik er al meteen kritiek op (het zal eens niet...) Om een banaan te vergelijken met iets anders, heb je er natuurlijk geen 'tegenstelling' voor nodig. Je kunt bijvoorbeeld zeggen: ik hou meer van kiwi's. En dan kun je ook uitleggen waarom je meer van kiwi's houdt. Op zo'n moment vergelijk je een banaan met een kiwi. Maar tegengestelden zijn ze inderdaad niet. En oordeelvrij ben je op zo'n moment ook niet, noch over die banaan, noch over die kiwi.
    Ik vind dit leuk... ;-))

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Dag Sunny

      Ik moet wel even verduidelijken dat je in het boek niet de antwoorden van Socrates leest. Het zijn vragen die gewone mensen zich stellen, beantwoordt door filosofen wereldwijd. De antwoorden zijn vaak ook heel kort, meestal een bladzijde, soms slechts een alinea. Het boek heeft echt de doelstelling jou zelf te laten denken. Wat je bij deze dan ook echt wel gedaan hebt.

      Zoals jij het schrijft geloof ik dan dat de tegenstelling bij een banaan ligt in het al dan niet lekker zijn.
      Je zet me aan het denken. Ergens geloof ik wel dat vergelijken aan de basis ligt van ons oordelen. Daar volgen de komende weken nog een paar blogjes over. Ik ervaarde geen nood om de banaan te vergelijken waardoor ik de tegenstelling niet had, jij ervaarde wel de nood om te vergelijken, dus de tegenstelling ontstond.

      Ik vind dit ook leuk! :)

      Verwijderen
  4. Het klinkt gezellig zoals jij kamperen beschrijft. Interessante boeken lees je!

    Huisvlijt

    BeantwoordenVerwijderen